
De familie-app waarin iedereen praat en niemand iets besluit
Over duimpjes, blauwe vinkjes en de onzichtbare administratie van erbij horen
Elke familie heeft er tegenwoordig eentje. Zo'n app waar iedereen in zit, van de tante die je twee keer per jaar spreekt tot het neefje dat vooral gifjes stuurt. Bedoeld om het contact makkelijk te maken. En dat is het ook. Zolang je niet echt iets wilt weten.
Want zodra er iets geregeld moet worden, gebeurt er iets wonderlijks. Er komt beweging, heel veel beweging, en tegelijk wordt niks helderder. Iemand gooit een vraag in de groep. Daar komt een duim op. Dan een tweede duim. Dan iemand die reageert op de duim in plaats van op de vraag. En jij zit ernaar te kijken en denkt: leuk allemaal, maar hoe laat begint het nou?
Iedereen praat, niemand beslist
Het gekke is dat er niemand de leiding heeft en toch iedereen meedoet. Het is een vergadering die nooit gesloten wordt. Er wordt bevestigd zonder dat je weet waarop. Er wordt ingestemd met iets van vorige week, waardoor het net lijkt of er een besluit valt, terwijl niemand nog weet wat het besluit was. En steevast is er iemand die halverwege vraagt of het nou zaterdag of zondag is, waarna drie mensen antwoorden en het er twee zijn geworden.
Ondertussen doe ik precies wat de app van me vraagt. Ik lees mee. Ik scrol terug om te achterhalen wat ik blijkbaar zelf zou meenemen en welke afspraak inmiddels alweer verschoven is. Niemand heeft me die taak gegeven. Ik heb hem mezelf aangepraat, gewoon door het bijhouden van al die berichten.
En dat is het rare met zo'n app. Hij lijkt op contact, maar het meeste is boekhouding. Sociale boekhouding, waarbij bereikbaar zijn stilletjes is gaan betekenen dat je ook meteen beschikbaar bent. Gelezen is aanwezig geworden. Twee blauwe vinkjes en je staat geregistreerd als betrokken, of je nou iets zinnigs hebt bijgedragen of alleen even keek of er nieuws was.
Gelezen is niet hetzelfde als aanwezig
Ik merk dat ik daar op de mat het meest tegenaan loop. Je gaat liggen, ogen dicht, en dan begint het gepingel in je hoofd: heb ik al gereageerd, moet ik nog reageren, wat zei die ander nou eigenlijk. Alsof ieder ongelezen bolletje recht heeft op een stukje van je aandacht, meteen, nu.
Dat recht bestaat niet. Een app mag heel veel, maar niet zomaar naar binnen wandelen op het moment dat jij even niks hoeft. Vriendelijk zijn is prima. Altijd en overal beschikbaar zijn is iets heel anders. En het mooie is: die groep draait ook wel door zonder dat jij binnen twee minuten je duim omhoog steekt. Er valt echt geen familie uit elkaar omdat jij pas vanavond kijkt hoe laat het begint.
Dus laat die berichten maar even staan. Ze lopen niet weg. En wie weet is het tegen de tijd dat je kijkt zowaar duidelijk geworden. Meestal niet, maar de hoop mag blijven.
Relax, lach & blijf vooral genieten,
Sandy