Sandy's luchtige lessen van de mat en het echte leven, zonder wierooknevels.
Voor de vrouwen wiens moeder al jaren weg is. Voor wie nooit moeder werd. Voor stiefmoeders, voor moeders met kinderen die niet meer praten. Voor iedereen voor wie deze zondag schuurt.
Op je matje is stil zitten een wedstrijd waar iedereen prijs in wint. Maar 2 minuten écht stil staan op 4 mei? Daar word je eerlijk gezegd raar van.
Ik had een plan. Een goed plan. Het enige probleem was dat het perfecte moment om het uit te voeren steeds net niet helemaal klopte.
Zodra de zon een beetje van zich laat horen, krijgt een groot deel van de mensheid het idee dat ze achterstand in te halen hebben.
Black Friday. De dag waarop de westerse wereld besluit dat we collectief nog iets missen. Iets materieels. Iets glimmends.
Je kent het wel. Je zegt tegen jezelf: Joh, niks aan de hand. Maar ondertussen staan je schouders zo hoog dat het bijna nieuwe oorbellen lijken.
We kennen ze allemaal: de drie R'en. Rust, Reinheid, Regelmaat; het heilige drieluik van een goed leven. En ik? Ik trap erin. Ieder seizoen weer.
De verkiezingen zijn voorbij. Op papier dan. In de lucht hangt nog steeds spanning. Kampen. Meningen. Zelfs bij de groenteafdeling wordt gedebatteerd.
Soms hoor je iets dat blijft hangen. Bij mij was dat laatst tijdens De Slimste Mens, toen Paulien Cornelisse zei dat het leven een stuk prettiger wordt als je de afslag verwondering neemt.
De wind wappert om je oren en de eerste regenbui heb je al gevangen. Langzaam maar zeker stappen we dit najaar weer in de trein van huishouden, werk, sport.
Je dacht nog even nazomer mee te pakken. Maar nee hoor: regen die met bakken uit de lucht valt, een wind die je bijna van je fiets blaast.
Je kent het vast. Je ontdekt iets nieuws en bam: voor je het weet ga je er vol in!
Vorige week was basically een Netflix-serie in zeven afleveringen. Van een smerige caravan-pilot tot een cliffhanger met een barst in de gloednieuwe ruit.
"Ik weet nog goed hoe ik ooit mijn eerste yogales binnenstapte.
Je stapt de dag in alsof je Beyoncé zelf bent. Rustig, flowend, adem in balans. En dan BAM: iemand dringt voor bij de kassa. Een automobilist doet een eeuwigheid over één bocht. Of die puber zucht als
We doen het allemaal. Rollen aannemen. Maskers opzetten. Zonder erbij stil te staan. En vaak werkt het nog ook. Maar het moment dat je doorhebt dát je een rol speelt, kan zomaar de deur naar inzicht o
"Je kijkt in de spiegel: rimpels, strohaar, een zonnebrandstreep op een rare plek, en toch glimlach je. Want hé, dit is de ontspannen jij.
"Soms lijkt het alsof iedereen een handleiding heeft.
We rennen, klikken, scrollen. Ons hoofd maakt overuren terwijl de wereld lawaai blijft maken. Soms voelt het alsof we een pakje rust nodig hebben, met gratis focus en een vleugje zen. In plaats daarva
Vakantie. Het klinkt als zon, zee en zaligheid. Maar wat als het dat niet is? Wat als je daar zit, op die plek waar je zó naar uitkeek, en het voelt gewoon… niks? Het regent. Je rug doet pijn. Je peut
"Je hoofd stroomt over. Je lijf voelt alsof iemand er een zak bakstenen in heeft geparkeerd.
Je ligt op je mat. Of nou ja, je doet een dappere poging. Je hamstrings smeken om genade. En dan zie je háár. Die twintiger in het matchende setje. Neus op haar kniën. Biologisch rubber onder haar bil
Het begon met zon. En een foldertje van een lingerieketen die beweerde dat elke vrouw straalt in onze zomercollectie. De fotos toonden dames die straalden als pasgewassen perziken. Ik voelde me meer e
"Waarom doe JIJ eigenlijk yoga? Om niet te ontploffen na een drukke dag?
Onderweg lonkt een wit wijntje op het terras ineens aantrekkelijker dan de yogales waar je onderweg naartoe was. Je denkt: één lesje overslaan is toch niet erg? En voor je het weet ben je op sabbatica
"De out-of-office is ingesteld. Je zwembroek of bikini ligt klaar. De koffers staan op een rij. Nog wel leeg.
"Tropische toestanden in Nederland. Smeltende ruggen, plakkende bovenbenen, en een luchtvochtigheid waar je haar spontaan van gaat huilen. Je dacht: zomerjurkje, chill.
"Je bent gefrustreerd. Geïrriteerd. Misschien zelfs woest. Dat tintelende gevoel achter je ribbenkast. Een bak energie door je lijf. Alles staat strak gespannen. Er móét iets.
Weet je nog, vroeger? Van die eindeloze zomervakantiedagen waarop al je vriendjes nog in Zuid-Frankrijk zaten, jij al thuis was, en je werkelijk niet wist wat je met jezelf aan moest? Zo’n dag...
"Sommige dagen beginnen met tegenzin.
Soms gebeurt het zomaar. Je ritme verandert. Iemand zegt iets. Je bent op vakantie. Of ineens besluit je om 6.30 wakker te worden in plaats van 8.15. En je denkt: Wat als ik de dag begin zonder telefo
Op 5 mei vieren we vrijheid. Maar er is óók een andere vrijheid die het waard is om gevierd te worden. Eén die zich niet afspeelt op nationale pleinen, maar op een veel kleinere vierkante meter: jouw
April is een maand van uitersten. De ene week zitten we in stilte met Goede Vrijdag, bezinning, loslaten, misschien zelfs een vleugje rouw. De week erna hijsen we ons in oranje, springen op een boot
De zon laat zich weer zien, de vogels draaien overuren en je slippers staan al ongeduldig bij de deur. Lente! Snoet in de zon, tijd voor plannen, frisse ideeën, detoxes, huis op zn kop, nieuwe yogarou
"Ken je dat?
Je leert veel tijdens een yogadocentenopleiding. Tijdens de Teacher Training duik je in anatomie, adem, alignment, lesopbouw, filosofie. Je leert hoe je woorden kiest, hoe je iemand begeleidt in een h
"Oeps. Ik was dus helemaal niet zen!
Laten we eerlijk zijn: wie heeft er tegenwoordig nog tijd om puur alleen aan yoga te doen? In een wereld waarin we ons ontbijt eten terwijl we e-mails beantwoorden en podcasts luisteren terwijl we dou
Je rolt je mat uit, maar eigenlijk moet je jezelf nog even overtuigen waarom dit een goed idee was. Je hoofd zit vol, je voelt enige weerstand. Misschien is het de drukte van de dag, of een onbestemd
Je kent het vast. Dat moment in februari, waarop je de lente bijna kunt ruiken. De vogels zingen net iets luider in de ochtend, de zon piept voorzichtig tussen de wolken door, en af en toe voel je eer
