Ik stond in een perfecte Warrior II. Mijn voorste knie precies boven mijn enkel, mijn armen gestrekt, mijn blik over mijn voorste vingertoppen. Alles klopte. Maar ik voelde me leeg.

Het moment dat alles veranderde

Het was tijdens een training in India dat ik het voor het eerst voelde: yoga gaat niet over de perfecte houding. Het gaat over wat er in je gebeurt terwijl je die houding probeert.

Een van mijn leraren zei iets dat me raakte:

"The pose begins when you want to leave it."

Dat zette alles op z'n kop.

Wat ik nu anders doe

Sindsdien benader ik yoga heel anders:

• Ik luister naar mijn lichaam, niet naar mijn ego
• Ik gebruik props zonder schaamte
• Ik laat moeilijke houdingen los als ze niet dienen
• Ik geniet van de reis, niet van het eindresultaat

Herken je dit?

Als jij ook vastloopt in perfectionisme, op de mat of daarbuiten, weet dan dat het oké is om los te laten. Yoga is geen prestatie. Het is een oefening in zijn.

Neem mee wat resoneert. Laat los wat schuurt. En blijf vooral ademen.
Sandy