Vorige week ben ik op het spannendste moment gestopt: mijn gezicht had een uitgesproken mening over ademen zonder hand. Die mening ben ik je nog schuldig, dus hier komt hij.

Na mijn ontdekking van Nadi Shodhana klikte ik nog even door op het opleidingsplatform. Er bleek een variant te bestaan die er sprekend op lijkt: Anuloma Viloma. Je ademt hetzelfde rondje, in door links, uit door rechts, in door rechts en uit door links. Alleen blijft je hand nu in je schoot liggen. Je neusgaten blijven allebei open en bloot, en het wisselen doe je in je hoofd, zodat het een mentale ademoefening wordt.

Dat leek me een makkie. Het was geen makkie.

De techniek lukte wel, maar ik miste die hand. Bij Nadi Shodhana regelen je vingers het verkeer, en nu moest ik dat ineens helemaal zelf doen. Mijn gezicht vond dat blijkbaar zielig voor me en besloot een handje te helpen. Voor ik het doorhad, trok ik met mijn neus alsof ik met pure wilskracht één neusgat dicht kon knijpen. Ik zal er niet heel zen hebben uitgezien. Ontspannen voelde ik me in elk geval niet, dus dit vraagt herhaling.

Gelukkig gaf de docente een paar tips om het beter te laten werken. De eerste was visualiseren: je ziet voor je hoe de adem door het ene neusgat binnenkomt en door het andere weer naar buiten gaat. Logisch, en als beelddenker pur sang ben ik daar meestal best goed in. Maar nu bleek ik niet visueel door één gat tegelijk te kunnen ademen. In mijn hoofd stroomde de lucht vrolijk door allebei naar binnen.

Haar volgende tip werkte wel: een ratio, oftewel een telling. Je houdt de adem dan bijvoorbeeld bewust even vast na het inademen, en na het uitademen ook. Dat kan prima met box breathing, die in de opleiding Sama Vritti heet. Sama betekent hetzelfde en Vritti betekent wervelingen. Je ademt 4 tellen in, houdt 4 tellen vast, ademt 4 tellen uit en houdt weer 4 tellen vast. 4 gelijke kanten, vandaar dat doosje.

Kijk, now we're talking! Dit werkt wel voor mij. Nu heb ik tenminste iets te doen tijdens het ademen, en zolang ik tel, heeft mijn gezicht even niets te zeggen. Daardoor wordt het voor mij mindful, en die box breathing werkt op zichzelf al als een soort acute ontstressing. Voor mij althans, iedereen mag natuurlijk zelf uitvogelen wat bij hem of haar werkt. Werkt bij jou de hand beter, of de tel?

Dit is 'm voor mij, want nu mijn gezicht zich er niet meer mee bemoeit, kan ik de variant zonder hand overal doen zonder dat iemand iets merkt. In de rij bij de kassa bijvoorbeeld, tijdens een wandeling in het donker, of tijdens het lesgeven. Wie weet neem ik mijn deelnemers er dan ook in mee.

Mijn lijf mocht een weekje bijkomen, en ik heb er een doosje voor onderweg aan overgehouden. Soms heb je geen asana's of flows nodig. Dan is een bewust gestuurde adem de beste keus.

NamastEva
-xoxo-