Ik spreek mijn berichten tegenwoordig in. Dat scheelt een hoop getik, en mijn telefoon schrijft alles keurig voor me uit, met hoofdletters, komma's en al. Alleen is hij ervan overtuigd dat Yang Yoga eigenlijk Young Yoga heet. Elke keer weer, met een hoofdletter erbij, alsof er speciaal voor de jeugd een nieuwe stijl is bijgekomen.

Ik heb maar besloten dat als compliment op te vatten. Yang Yoga is gewoon de actieve kant van yoga, waar onder andere Vinyasa Flow Yoga, Hatha Yoga, Power Yoga en Critical Alignment Yoga onder vallen, maar Young Yoga klinkt als iets met neonkleurige matjes en een dj in de hoek, en eerlijk gezegd vind ik het best aardig van mijn telefoon dat hij mij daar nog bij vindt horen.

Het blijft alleen niet bij die ene. Ik heb een keer om wat meer luchtigheid gevraagd, en toen stond er luchtvochtigheid, zodat mijn bericht ineens klonk als het weerbericht van 6 uur. Wie dat leest, denkt dat ik over beslagen ramen begin, terwijl ik het alleen wat minder zwaar wilde maken.

En toen ik het over automations had, de mailtjes die vanzelf de deur uitgaan, maakte hij er Autowas van. Ik zag mezelf al met mijn hele bedrijf door de wasstraat rijden, met die grote rollers links en rechts en aan de andere kant al mijn nieuwsbrieven, glimmend en in de was gezet, klaar voor een rondje door de buurt.

Wat me nog het meest verbaast, is dat dat ding nooit twijfelt. Er komt geen vraagteken bij en geen "bedoelde je misschien", hij zet het er gewoon neer met de stelligheid van iemand die er zelf bij was. Ik zeg Yang Yoga, hij weet het beter. Young komt hij vast veel vaker tegen dan Yang, dus dat zal ik dan wel bedoeld hebben.

Eerst heb ik nog geprobeerd alles netjes te verbeteren. Teruglezen, Young weghalen, Yang erin typen, en bij het volgende bericht begon het gewoon opnieuw, alsof hij het de vorige keer niet had meegekregen. Op een gegeven moment ben ik daarmee gestopt. Nu zet ik er gewoon bij dat je Young als Yang moet lezen, omdat die gek genoeg altijd misgaat, en dat werkt eigenlijk prima, want wie mij een beetje kent, leest er toch al overheen.

Die hoort mij gewoon praten. Die ziet luchtvochtigheid staan en weet dat ik iets luchtigs wil, en die leest Autowas en denkt meteen aan de mailtjes, want over een sponsje en een emmer is nog nooit iemand bij mij begonnen.

Grappig genoeg doen wij mensen precies wat die telefoon doet, alleen merken we het bij onszelf minder snel. Iemand begint aan een zin en wij weten al hoe hij afloopt. Een collega vraagt of je even tijd hebt, en jij hoort al dat er iets mis is gegaan. We vullen in wat we verwachten te horen, en net als mijn telefoon zetten we er geen vraagteken bij.

In yoga oefenen we om eerst echt te luisteren, naar je lijf en naar wat er op dat moment is, voordat je er iets van vindt. Op de mat betekent dat voelen wat een houding vandaag met je doet, ook als hij vorige week heel anders voelde. Dat klinkt makkelijker dan het is, want voor je het weet heb je het al ingevuld, en dan sta je net als mijn telefoon heel stellig iets op te schrijven wat niemand heeft gezegd.

Mijn telefoon leert het waarschijnlijk nooit meer af, en als het ooit wel lukt, ga ik hem eerlijk gezegd een beetje missen. Tot die tijd geef ik dus gewoon Young Yoga, en wie het leest, vertaalt het zelf wel.

Relax, lach & blijf vooral genieten, Sandy